De krantenkoppen van afgelopen weken zijn niet te bevatten: Israël bombardeert laatste nog operationele ziekenhuis in Gaza-Stad”, “Bouw omstreden Israëlisch kamp voor Palestijnen duurt zeker half jaar langer dan regering-Netanyahu hoopt”, “VN: in zes weken tijd bijna 800 doden bij voedseldistributiepunten in Gaza”.
Het is onverdraagbaar. We hebben het over kampen waar Palestijnen in zullen worden opgesloten waar ze niet uit komen. We hebben het over Palestijnen die moeten kiezen tussen verhongeren of neergeschoten worden bij voedselpunten. We hebben het over de meest gedocumenteerde genocide die we hebben gezien. En de EU is doodstil.
Vandaag werd het associatieverdrag dat Israël handelsvoordelen geeft op de Europese markt, besproken door buitenlandministers van de 27 lidstaten. Vol teleurstelling lees ik zojuist de conclusie.
De EU gaat alweer niet ingrijpen. Een totaal ontoereikende deal tussen de EU en Netanyahu over “meer humanitaire toegang van hulpgoederen” moet eerst uitwijzen of de situatie enigszins verbeterd. Weer uitstel. En uitstel kost mensenlevens. Iedere dag.
De aandacht op Gaza mag niet verslappen. De Europese Unie moet haar uitspraken over mensenrechten menen en naleven. De instandhouding van het associatieverdrag is onverdedigbaar.